ادبیات فارسی

آن است که چیزی را زیاده از حد معمول وصف کنند ؛ که اگر عقلاً و عادتاً ممکن باشد مبالغه است و اگر عقلاً ممکن باشد ولی عادتاً واقع نشود اغراق ، و اگر نه عادتاً ممکن باشد و نه عقلاً ، غلو است . البته معمولاٌ همه را تحت عنوان اغراق یا مبالغه می آورند . xa0شود کوه آهن چو دریای آب اگر بشنود نام افراسیاب مبالغه در آثار حماسی بخصوص شاهنامه بسیار دیده می شود . که گفتت برو دست رستم ببند نبندد مرا دست ، چرخ بلند ( فردوسی ) هر شبنمی دراین ره ، صد بحر آتشین است دردا که این معما شرح و بیان ندارد . (حافظ ) xa0...

ادامه مطلب